جلوگیری از تبدیل گرمکنهای مادون قرمز در حمام به منبع خطر
قرار دادن لامپهای مادون قرمز در حمام، در واقع نوعی مبارزه با بخارات آب است. آب و الکتریسیته با هم سازگار نیستند؛ اگر عایقبندی مناسبی وجود نداشته باشد، ممکن است خطاهای الکتریکی رخ دهد.
برای جلوگیری از خطرات، سه نکته مهم وجود دارد که باید به آنها توجه کرد.
مقابله با بخارات و گرما
نمیتوانید فقط یک عنصر گرمایشی معمولی را در آنجا قرار دهید و امیدوار باشید که همه چیز خوب پیش برود. باید از لامپهایی استفاده کنید که حداقل دارای رتبه IPX4 باشند؛ به عبارت ساده، باید بتوانند در برابر بخارات مقاومت کنند.
ما از عایقهای سرامیکی با دمای بالا در انتهای لامپها استفاده میکنیم؛ این عایقها جلوی نفوذ جریان الکتریکی به قسمت فلزی لامپ را میگیرند. برخی افراد سعی میکنند از محافظهای پلاستیکی برای صرفهجویی در هزینه استفاده کنند؛ اما این محافظها معمولاً با گرم شدن تغییر شکل میدهند یا ترک میخورند. وقتی که این محافظها از بین بروند، مشکلاتی پیش خواهد آمد.
مشکل پیچیده: اتصالات
بیشتر این دستگاهها در اتصال سیمها به لامپ دچار مشکل میشوند. این نقطه بسیار کوچک است، اما همانجاست که رطوبت میتواند وارد شود.
برای رفع این مشکل، از درزگیرهای سیلیکونی یا لولههایی با پوشش چسبناک استفاده میکنیم؛ این روش باعث میشود که آب نتواند وارد اتصالات شود.
یک نکته مهم دیگر این است که سیمهای استفاده شده باید برای دماهای بالا مناسب باشند؛ سیمهای PVC معمولی در برابر گرمای این لامپها ذوب میشوند. بنابراین باید از سیمهایی استفاده کنید که برای دماهای بالا مناسب باشند.
اتصال به زمین (سیستم ایمنی)
حتی اگر عایقبندی کاملی وجود داشته باشد، هنوز هم نیاز به اتصال به زمین وجود دارد. ما سیمهای فلزی بیرونی لامپ را مستقیماً به سیستم زمین ساختمان متصل میکنیم.
چرا؟ چون اگر عایقبندی از بین برود و الکتریسیته به قسمت فلزی لامپ برسد، کلیدهای برق بلافاصله خاموش خواهند شد. این روش، روشی ایمن برای جلوگیری از خطرات است.
اما مشکل اینجاست که اگر عایقبندی بیش از حد انجام شود، گرما در داخل دستگاه حبس میشود؛ در این صورت دستگاه از بخارات در امان خواهد بود، اما قطعات الکترونیکی آن خراب خواهند شد. بنابراین باید تعادلی بین عایقبندی مناسب و تهویه کافی برقرار کرد. اگر از سیستم خنککننده استفاده نکنید، لامپ شما مدت زیادی دوام نخواهد آورد.