
Waarom je buitenverwarmer steeds kapotgaat (en hoe je het kunt oplossen)
Er is een klein geheim over IP65-buitenverwarmers: meestal is het niet de verwarmings-element dat het begaf is. Meestal ligt het probleem bij het afdichtingsmateriaal tussen de kwartsbuis en de elektrische draden.
Stel je voor: je buitenverwarmer moet veel hebben doorstaan. Eén moment geeft hij enorme hoeveelheden warmte af, en het volgende moment wordt hij bedekt met regen of vochtige mist. Als het afdichtingsmateriaal tussen de kwartsbuis en de elektrische draden niet perfect is, kan vocht naar binnen dringen. Hierdoor begint de isolatie te rotten, waardoor er een kortsluiting ontstaat.
Het probleem met “standaard” verwarmers
De meeste verwarmers op de markt gebruiken goedkope lijmsoorten of eenvoudig silicium. Deze materialen kunnen de hoge temperaturen niet aan. Ik heb al veel “standaard” verwarmers gezien waarbij het afdichtingsmateriaal na een paar gebruiken al verscheurt of krimpt. Hierdoor kan regenwater rechtstreeks in de elektrische verbindingen komen. Wanneer de isolatie van de draden door deze constante schommelingen in temperatuur beschadigd raakt, wordt het een gevaar voor de veiligheid. Dat is natuurlijk niet wat je wilt wanneer je op je terras wilt ontspannen.
Hoe het goed moet worden gedaan
Wij doen dit op een andere manier. We gebruiken een speciaal proces om de elektrische draden stevig vast te zetten. Maar het gaat niet alleen om het voorkomen van waterinbraak. Het gaat ook om de mogelijkheid van beweging. Kwarts en koper breidden zich niet op dezelfde manier uit wanneer ze heet worden. Als het afdichtingsmateriaal te stijf is, breekt het. Te zacht? Dan smelt het. We gebruiken materialen die kunnen bewegen zonder los te laten, zelfs bij grote temperatuurschommelingen.
Het nadeel
Er is echter een prijskaartje aan verbonden. Als je een sterker afdichtingsmateriaal gebruikt, blijft er meer warmte achter in de verbindingspunten. Je kunt niet zomaar een dik afdichtingsmateriaal op een goedkope behuizing plakken. De behuizing moet zo zijn ontworpen dat de warmte weg kan worden gebracht. Anders zal de buitenlaag van de kabels beschadigen.
Het is een delicate balans. Maar als het goed wordt gedaan, voorkom je kortsluitingen al van tevoren. Dit is het verschil tussen een verwarmer die na één regenachtige winter kapotgaat, en een verwarmer die nog steeds goed werkt na vijf jaar.